Kippen geven op allerlei manieren informatie over hun welzijn, gezondheid en productie. Niet alleen met een scala aan geluiden, maar ook bijvoorbeeld met hun houding, lichaam, gedrag en hun ontwikkeling. Voor pluimveehouders is het de kunst die informatie goed te benutten.
Dat is ook het doel van het project Kipsignalen: pluimveehouders bewust maken van de vele signalen die hun dieren uitzenden en hen leren hoe ze daar hun voordeel mee kunnen doen. Dat gebeurt via het boek 'Kipsignalen, praktijkgids voor diergericht pluimvee houden' en met trainingen en presentaties. Beeld en geluid uit de praktijk vormen vanzelfsprekend een belangrijk onderdeel van de trainingen en presentaties, die zijn bedoeld voor leghennen- en vleeskuikenhouders, adviseurs en het groene onderwijs.
Veelheid aan signalen
Het project Kipsignalen stelt een optimale huisvesting en verzorging van de kip centraal. Het 'oppikken' van allerlei soorten signalen is daarvoor een belangrijk hulpmiddel. Sommige signalen, zoals afwijkende eischalen en borstblaren, worden meestal wel herkend. Maar uit onderzoek zijn vele andere signalen (en de betekenis ervan) bekend, bijvoorbeeld de aanwezigheid van donsveren in het strooisel, de grootte van de testes (teelballen) bij vaderdieren, de kleur en de stand van de kam, de vochtigheid van de ogen, enzovoort. Ook de geluiden van het pluimvee zeggen veel. Elk geluid heeft een andere betekenis. Maar ook bijvoorbeeld de mest moet goed 'gelezen' worden: dunne mest kan gezonde blindedarmmest zijn óf op afwijkingen duiden.
Toegepaste wetenschap
Het herkennen van signalen is één, het inspelen erop is twee. Daarom biedt het project Kipsignalen pluimveehouders ook een arsenaal aan tips en adviezen voor maatregelen om een koppel kippen met 'problemen' weer op het goede spoor te krijgen. Zowel het boek als de trainingen draaien om drie vragen: 'wat zie ik?', 'hoe komt dat?' en 'wat moet ik doen?' – toegepaste wetenschap bij uitstek.
Links: